ค ว า ม รั ก ข อ ง . . . ด อ ก ช บ า

ฉันเป็นเหมือนคนที่หลับไหลไปนาน...แสนนาน

ฉันรู้สึกเหมือนวิญญาณ ล่องลอย...หาย

บางครั้ง...ฉันเหมือนมีแต่ร่างที่ยัง หายใจ

มีชีวิตอยู่ไปแค่เพียง วัน...วัน 

ฉันเป็นเหมือนคนที่...หลับไหล

สิ่งที่คอยหล่อเลี้ยงหัวใจคือ...ความฝัน

ฉันมีแค่หัวใจ ที่ไร้...แม้ ความผูกพันธ์

จนบางครั้งฉันรู้สึกเหมือนเป็นซาตาน ที่...ไร้หัวใจ

 ฉันเคยผ่านช่วงเวลาที่ ดี...ดี

ฉันเคยผ่านวินาที ที่สุดแสนจะ...เลวร้าย

เคยผ่านวันเวลาของความสุข ที่...ไม่เคยลืมไปจากหัวใจ

และเคยผ่านการเจ็บปวดเจียนตาย จากใคร...บางคน

 ฉันจึงเป็นเหมือนคนที่...หลับไหล

ไร้ความรู้สึกใด...ใด แค่บางครั้งใจ สับสน

เพราะลึก ลึก ในหัวใจ ฉันยังคงมีใคร...บางคน

ที่ไม่เคยจะหลุดพ้น หรือลืมได้ แม้...เพียง สักวัน

 อยากคุยก็โทร มาหา

ฉันแค่ลังเล เพราะกลัวว่า จะตื่นจาก...ความฝัน

กลัวความจริงในใจ ที่คอยทำร้าย ชั่ว...นิจนิรันดร์

ไม่ได้อยากจดจำเรื่องราว เหล่า...นั้น...

.....แต่จะทำยังไงกัน เมื่อฉัน...ไม่เคยลืม.............

..........................................

ฉันยังจำทุกอย่างได้ดี ตั้งแต่...วันนั้น...