ค ว า ม รั ก ข อ ง . . . ด อ ก ช บ า

ฉันยังจำทุกอย่างได้ดี...ตั้งแต่ วันนั้น

.........................................

ครั้งหนึ่ง...ที่เราเจอกันวันนั้น

 ตอนสาย วันที่ท้องฟ้า ใส...ใส

เหมือนมีปาฏิหารย์ บันดาลให้ เป็นไป

หรือมีบางอย่างดลใจ ทำให้เรา...พบกัน 

ฉันไม่กล้าบอกว่ารัก ตั้งแต่...แรกเห็น

แต่เหมือนมีสายลมเย็น...เย็น พัดอยู่ในใจฉัน

อาจเป็นสายลมของ...ความผูกพันธ์

ที่พัดพาให้เจอกัน บนโค้งฝันที่แสน...ห่างไกล 

ขอบคุณ กวี...บทหนึ่ง

ที่แม้ฉันเองไม่ได้ซาบซึ้งถึง...ความหมาย

ขอบคุณที่เธอกลับ ซาบซึ้ง สุด...หัวใจ

และพัดพา ทำให้... เ ร า..รู้ จั ก กั น..... 

ฉันแค่คนบุญน้อย..ด้อย วาสนา

เธอเหมือนแสงทองส่องมาถึง ในใจ...ฉัน

ทำได้แค่แอบมองอยู่...ทุก ทุกวัน

เธอเหมือนเป็นความฝัน ที่สำหรับฉัน แสนจะ...ห่างไกล 

ทุก ทุก อย่างมันเหมือนปาฏิหารย์

ทุก ทุกเหตุการณ์ เหมือนมีคนวาด...เอาไว้

ฉันคงมีความสุข ที่ได้แอบมองเธออยู่อย่างนี้...ตลอดไป

แค่นี้ก็พอใจ ความสุขที่รับรู้ได้...ฉันพอใจ ที่ได้ แค่ แ อ บ ม อ ง.. 

....................................................

 ทุ ก ทุ ก อ ย่ า ง มั น เ ห มื อ น . . . ป า ฏิ ห า ร ย์