ค ว า ม รั ก ข อ ง . . . ด อ ก ช บ า

วัน...ที่แสงสาดส่อง...ว่าเคย งดงามเพียงใด..

. . . . . . . . . . .  

ฉันเก็บเกี่ยว...ดวงดารา

กับดอกไม้นานา...สีสัน

เติมแต่ง เรียงร้อย...เข้าด้วยกัน

สร้างสรรค์ด้วยอักษร เป็นกลอน...กวี 

อยากบอกเธอว่า รัก...จะดีไหม

ฉันไม่รู้เธอคิดอย่างไร ใน...ตอนนี้

เธอจะรับรู้บ้างไหมหนอ...คนดี

ว่าฉันแอบบอกรักผ่านบทกวี....ที่ให้เธอไป 

ได้แต่ส่งให้เธอ ทุก ทุก...วัน

กระดาษแผ่นนั้นที่อาจไร้ค่า...หมดความหมาย

เพราะเธอจะเห็นคุณค่า ไม่ได้ด้วยสายตา แต่...ด้วยหัวใจ

ไม่รู้วันนั้นมาถึงเมื่อไร...หรือ อาจ ไม่มี 

เมื่อเธอคือแสงทองของ...หัวใจ

เธอคืออะไร อะไร ในใจ ฉัน ตอนนี้ 

เธอเป็นสายลม ผืนฟ้า สายธารา ท้อง...นที

ฉันมีเธออยู่ทุก ทุก วินาที...ทุกห้วงของเวลา

หลับตาเมื่อไรก็...ฝันถึง

ลืมตาตื่นก็คำนึง...แสนจะ โหยหา

เมื่อเธอกลายเป็นลมหายใจ ไม่เคยหายไปแม้เสี้ยว...เวลา

วันนี้ฉันมั่นใจที่จะบอกเธอว่า...ฉั น รั ก เ ธ อ...

. . . . . . . . . . . . . . . . . .